شانه بر موی سپید

«شانه بر موی سپید»

۰/۰۲۲

پژمان موسوی
پژمان موسوی

«شانه بر موی سپید» عنوان مجموعه‌ایست که با همت «پژمان موسوی» و طی سه‌سال گفته گو با بزرگان فرهنگ و هنر ایران گردآوری و منتشر می‌شود. این کتاب که ذیل عنوان «ماندگاران شرق» و توسط «پیام امروز» و «روزنامه شرق» به زودی به بازار نشر می‌آید شامل مجموعه گفتگوها و ویژه‌نامه‌هایی‌ست که موسوی از سال ۸۹ تا ۹۲ در روزنامه شرق و ضمائم آن منتشر شده. در این مجموعه مصاحبه‌ها و مطالبی در باره شخصیت‌های شناخته شده‌ای چون: جواد مجابی، محمود دولت آبادی، مجید درخشانی، شمس لنگرودی، ابراهیم باستانی پاریزی، دکتر کاظم معتمدنژاد، ایران دررودی، جلیل شهناز، منوچهر ستوده و… در قالب یک مجموعه دوجلدی تدوین شده‌است.

پژمان موسوی طی متنی در صفحه شخصی خود درمورد این مجموعه این‌گونه گفت که:

شانه بر موی سپید
شانه بر موی سپید


«ماندگارانِ» شرق، عنوان صفحاتی بود که در قالب پرونده هایی مطبوعاتی، در خلال سال های ۸۹ تا ۹۲،گاه در صفحات لایی و گاه در ضمیمه ی روزهای پنجشنبه روزنامه، منتشر می شد و در هر شماره به بررسی کارنامه کاری یکی از شخصیت های فرهنگی و هنری کشور می پرداخت و در کنار آن بزرگداشتی بود برای یک عمر فعالیت حرفه ای شخصیت مورد بحث. صفحات ماندگاران، در این شکل و مختصات،نخستین بار بود که در مطبوعات کشور منتشر می شد؛پیش از آن گاه یادنامه هایی درباره یکی از شخصیت های فرهنگی و هنری در روزنامه ها و مجلات منتشر می شد اما اینکه سه سالِ مدام،تقریبا هر هفته، ویژه نامه ای منتشر شود که در کنار ترسیم «جهان فکری» شخصیت های مورد اشاره، نوشتارها و گفتارهایی از بزرگان هم دوره ی او را نیز شامل شود و نگاه هم عصران او را نیز درباره کارنامه کاری و حرفه ای وی در بر بگیرد، برای نخستین بار بود که در مطبوعات ایرانی اجرا می شد و به صورت منظم به مخاطب عرضه می شد.
این کتاب و دیدگاه هایی که در آن عرضه شده است،یکسره ثنا نیست، همانطور که یکسره نقد هم نیست؛ تلاش بر این بوده تا در کنار تمجید از یک عمر حضور این بزرگان در «حیات فرهنگی» ایران، تصویری واقعی از زندگی و زمانه و آثار و یادگارهای این هفتاد و اندی شخصیت، ارائه شود.ارائه ای که گرچه «توصیف» است، اما «تفسیر» را نیز به همراه دارد و گاه حتی مورد «تحلیل» نیز قرار گرفته است.در واقع صفحات ماندگارانِ شرق، هم یاد نامه بود و هم نبود؛ هم گفتگو بود و هم نبود و هم بزرگداشت بود و هم نبود؛ هم نقد بود و هم نبود. همه ی اینها بود و همه ی اینها هم نبود. هر چه بود و نبود، ادای دینی بود به برگزیدگانی که دوستشان داشتم، که دوستشان داریم و به احترام «حضور» و «بودنشان»، بر می خیزیم و کلاه از سر بر می داریم.
تاکید اصلی در انتشار پرونده های ماندگاران، واکاوی شخصیت و کارنامه کاری و حرفه ای بزرگان فرهنگ، هنر، سیاست و اجتماع ایران بود و این مهم هم حاصل نمی شد جز با گفتگویی عمقی و چالشی با این بزرگان. از ابتدای کار، تاکید اصلی من، در قید حیات بودن بزرگانی بود که در تدارک انتشار یادنامه برای آنان بودیم زیرا از مردگان نوشتن، سنتی دیرینه در این کشور است و بزرگداشت زنده گان، سنتی تازه. به جز چند مورد خاص که به دلیلی، انتشار پرونده برای و درباره آنان از اهمیت و اولویت برخوردار بود، جملگی بزرگان حاضر در این پرونده ها در قید حیات بودند و جایی در فلات خوش نقش ایران، در کنارمان زندگی می کردند.اما از این گریزی نبود که در فاصله انتشار این پرونده ها در روزنامه و تدارک آنها برای انتشار در کتاب، برخی از این بزرگان، از روزگارمان رفتند و روزهایمان را تلخ و گزنده کردند
امیدوارم این کتاب، آغاز راهی باشد برای مکتوب کردن و ماندگار کردن تجربه ها و کارهای مطبوعاتی همه مان…/

پایان

teleg
  nl


 

پاسخ


هشت + = 12