اشاره  جیمز سالتر نویسنده مطرح امریکایی دیروز بخاطر زیاده روی در باشگاه ورزشی دچار حمله قلبی شد و در سن ۹۰ سالگی درگذشت. مطلب زیر را Ellen Rosenbush نویسنده و منتقد ادبی برای نشریه نیوز دی به رشته تحریر دراورده که ترجمه فارسی آن برای نخستین بار در آوانگارد منتشر میشود.

 

اگر همینگوی سرعقل می آمد

نویسنده Ellen Rosenbush

مترجم متین مسیحا

 

رسیدن به شهرت و موفقیت در نویسندگی دستخوش عوامل متعددی ست که کنترل تمام انها الزاما در اختیار نویسنده نیست.

عوامل متعددی باید دست به دست هم بدهند که موجب شهرت و موفقیت یک نویسنده بشود. نوع تعامل با رسانه ها در نظر گرفتن امتزاجات ادبی جامعه انتخاب ناشران مترجمان و واسطه های حرفه ای و مناسب و شاید از همه مهمتر قرار دادشتن در مقطع زمانی و مکانی مناسب از مهمترین عوامل تاثیرگذار در این زمینه است. شاید جالب باشد بدانید که حتی سبک زندگی نویسنده و شیوه مرگش هم در میزان شهرت و محبوبیت وی تاثیر دارد.-گاهی حتی بیشتر از اثارش.

James Salter pictured at his home in Bridgehampton, New York in 2005. Photograph: Ed Betz/AP
James Salter pictured at his home in Bridgehampton, New York in 2005. Photograph: Ed Betz/AP

نمونه بارز این مسئله جیمز سالتر بود. شاید اگر وی ۱۵- تا ۲۰ سال زودتر بدنیا میامد احتمالا ما امروز او را به عنوان نماد نویسندگی به شیوه یانکی ها در قرن بیستم میشناختیم. اما از بخت سالتر بود که درست در سالی که بدنیا امد یعنی در سال ۱۹۲۵ ارنست همینگوی نخستین مجموعه داستان‌های کوتاهش، در زمانهٔ ما، را منتشر کرد و به خیلیها نشان داد که که نویسنده ای شاخص در حال قدم گذاشتن در عرصه ادبیات است.

و اینگونه بود که سالتر عاقلانه پشت سر همینگوی قدم برمیداشت و پا جای پای او میگذاشت. و در نتیجه هیچگاه نتوانست به شهرت و محبوبیتی مشابه دست یابد.

سالتر هم مثل همینگوی اهل ماجرا جویی بود و بر اساس تعریف پیش فرض امریکایی ها که – امروز جمهوری خواهان انرا فریاد میزنند- معتقد بود که مردان امریکایی باید دست به اسلحه و اماده شرکت در جنگ باشند. چراکه جنگ به مثابه فرصتی انسان ساز تلقی میشد.

وقایع نگاری رخدادهای تجربی و پیش امده به شیوه ای داستانی کاری بود که همینگوی اولین بار در داستانهایش پی گرفت و سالتر نیز به همین شیوه تجربیات خود از حضور در جنگ کره را با همان قاعده به رشته تحریر دراورد.

همین قرار گرفتن زیر سایه سنگین همینگوی بود که باعث شد امروز خبر مرگش در ۹۰ سالگی مثل یک بمب رسانه ای منفجر نشود. چرا که بعد از مرگ همینگوی کار و راه او را تکرار کرد.

سالتر نیز به شیوه همینگوی عمیقا به صرفه جویی در استفاده از واژگان پایبند بود و او هم تجربه تبدیل شدن کارهایش به فیلمهای سینمایی را تجربه کرد.

انتشار اخرین کتاب از سالتر در سال ۲۰۱۲ و  انهم بعد از سی سال سکوت ادبی و قرار گرفتن در فهرست پرفروشها در ۸۷ سالگی نشان میداد که هنوز دود از کنده بلند میشود.

سالتر را نویسندگان مطرح و کتابخوان حرفه ای میشناختند. از فیلیپ راث گرفته تا جومپالاهیری و زیدیه اسمیت و هیلاری منتل. و ریچارد فورد.

اما بعد از ریچار فورد بزرگ که جملات سالتر را مشحون از قلم امرکایی های ناب میدانست به نظر من بهترین تعبیر در مورد شخصیت و آثار سالتر از آن آپدایک است.

جان اپدایک هم معتقد بود:

اگر قرار بود همینگوی ماجراجو کمی عاقلتر و سربراهتر و پخته تر زندگی و رفتار کند میشد جیمز سالتر.

 

teleg
  nl


 

پاسخ


7 − = سه