اشاره. این مطلب نیز شامل یک اینفوگرافی ست که توضیح آن‌ توسط نویسنده اطلاعات قید شده در آن‌ آمده است و ما هم عین توضیحات را منتشر ساختیم. این مطلب اولین بار توسط نویسنده در نشریه اینترنتی موفق Brain Pickings منتشر شده است. ماریا پاپوا نویسنده این مقاله یک روزنامه نگار و پژوهشگر حوزه ادبیات است که مسئولیت سردبیری این نشریه را برعهده دارد.

Maria Popova
Maria Popova

عادات خوابیدن و ارتباط آن‌ با میزان خلاقیت نویسندگان بزرگ

دو ورطه ی جداگانه به ما این امکان را میدهد که تصورات و ایده های ذهنی خود را از حیطه قوانین دست و پا گیر فیزیکی – علمی – رها کنیم و با گذر از مرزها ممنوعه ذهنمان از حصار منطق عقلانی فراروی کنیم. یکی از این دورطه شغل من است یعنی نوشتن و دیگر کار همه است یعنی خوابیدن.

استفن کینگ

 

نویسنده ماریا پاپوا

مترجم تاج احمدی

 

چگونگی فعل و انفعلات ذهنی انسان در زمانهایی که خلاقیتهای شگفت انگیزش بروز می یابد همیشه بصورت یک معمای جذاب و حل نشدنی برای دانشمندان و محققان است.
گمان نمیکنم لزومی داشته باشد که درباره چرایی جذابیت پاسخ به این سوال توضیح اضافه بدهم پس یکراست میروم سر اصل مطلب
یکی از مهمترین زمانهای بروزخلاقیت برای هنرمندان و بخصوص نویسندگان زمان خواب است. دلیلش را هم احتمالا میدانید.بعید است شما قبل از خواب خیالپردازی و داستان بافی نکرده باشید. نویسندگان اما در این کار بسیار خبره هستند و برخی هاشان نیز به طور صریح و صادقانه به این مسئله اعتراف کرده اند. از مارسل پروست که رختخوابش را معیادگاه تجلی ادبیات میدانست تا داستایوفسکی که خلسه های وی بدلیل ابتلا به صرع را همه میدانند.
در مبان نویسندگان معاصر ما نیز هستند کسانی که راجع به این مسئله فکر کرده اند. کسانی نظیر استفن کینگ معروف خود بنام -درباره نوشتن- به بیان خاطرات و تجربیات خود درباره نوشتن پرداخته است و یکی از جالبترین فرازهای این کتاب را به مسئله خوابیدن و چالشهای منبعث از ان اختصاص داده است.
اگر بیخوابی کشیده باشید – که قطعا کشیده اید میبیند در ساعاتی که به زور خود را بیدار نگه داشتید حس و حال زیادی برای کار کردن ندارید. زود عصبی میشوید. زود خسته میشوید. احتمالا برخیهاتان پرخاشگری میکنند و دیگران را میرنجانند. و از همه مهمتر اینکه بازدهی ذهن تان نیز به شدت کاهش میابد.
همین مسئله – یعنی کاهش راندمان ذهن – در بروز خلاقیت تاثیر بسیاری دارد. و به همین خاطر اینکه چطور و چه وقت و کجا بخوابید خواه ناخواه مسئله ای مهم تلقی میشود.
استفن کینگ در کتابش به بیان ویژگیهای مشترک اتاق کارنویسندگان و اتاق خوابشان پرداخته و پنهان بودگی و پوشیده ماندن این حریم را به عنوان مهمترین شاخصه مشترک برشمرده است.
اما ما برای تحقیق خود که حاصل بررسی اطلاعات گسترده ای بود مجبور شدیم خاطرات – نامه ها- روزنوشتها و اثار بازمانده از نویسندگان را بازبینی و بازخوانی کنیم تا اطلاعات مورد نیاز خود را بدست بیاوریم.
پس از کسب اطلاعات مورد نیاز و انالیز انها به نتیجه جالبی رسیدیم که در اینفوگرافی زیر میتوانید انرا مشاهده کنید.
ما فهمیدیم که بین ساعات خواب نویسندگان و زمانهایی که به اینکار اختصاص میدهند از یکسو و میزان افزایش خلاقیت آنها  نوشتن شاهکارهای ادبی نسبتی غیرقابل انکار برقرار است.
در اینفوگرافی زیر میتوانید ساعات بیداری نویسندگان را مشاهده کنید از اونوره دوبالزاک فرانسوی گرفته که ساعت یک بعد از نیمه شب از خواب برمیخواست و کار میکرد تا چارلزبوکفسکی که تا لنگ ظهر میخوابید و معمولا ساعت ۱۲ ظهر از خواب بیدار میشد.
در کنار نام هر نویسنده یک نمودار وجود دارد که در ان خطور تیر افقی چند ستون را به رنگهای مختلف به نمایش دراورده اند. هر ستون نماینده یک ژانر خاص است
ستون سبز رنگ اثار غیر داستانی و مقالات – نان-فیکشن
ستون قرمز رنگ – اثار داستانی
ستون ابی رنگ – شعر
و ستون زرد رنگ نیز سایر نوشتها – نیز نامه ها و روزنوشتها و… است.

اما دور تصویر هر نویسنده یک یا چند هاله رنگی میبینید که مبین کیفیت اثار این نویسندگان است. در اینجا نیز هر رنگ نمایانگر یک شاخصه کیفی ست.
رنگ آبی نمایانگر جایزه نوبل است و نارنجی جایزه پولیتز و زرد هم جوایز دیگر… در حول تصویر هرنویسنده نیز براساس همین رنگها هاله های رنگین کشیده شده که برای ما نمایانگر کیفیت اثار نویسندگان است.
با مشاهده این اینفوگرافی میتوانید به راحتی متوجه شوید که چه نسبتی میان ساعات خواب و میزان کمی و کیفی اثار ادبی بزرگترین نویسندگان جهان وجود دارد.

برای مشاهده اینفوگرافی در سایز کامل روی ان کلیک کنید
برای مشاهده اینفوگرافی در سایز کامل روی ان کلیک کنید
teleg
  nl


 

پاسخ


7 − = چهار