شماره جدید مجله رایتینگ که فوریه منتشر خواهد شد، گفت‌وگویی دارد با لوئیس ولش، نویسنده داستان‌های جنایی.
این مجله که هر ماه منتشر می‌شود و یکی از پرفروش‌ترین مجلات برای علاقه‌مندان به نویسندگی است، همواره به فوت و فن‌های نویسندگی می‌پردازد. این مجله می‌کوشد علاقه‌مندان به نویسندگی را تبدیل به نویسندگانی بهتر کند و به درک آنها از صنعت چاپ و نشر یاری رساند.

علاوه بر مصاحبه با لوئیس ولش یک مقاله‌ی آموزشی نیز از وی در این شماره منتشر شده که وی خلاصه آنرا برای علاقمندان به نگارش داستانهای پلیسی و جنایی منتشر کرده است.

برای خواندن متن کامل و بلند این مقاله باید تا اواسط ماه فوریه صبرکنید

photo_2016-01-28_13-30-43

اصول نگارش یک رمان جنایی

 

بقلم: لوئیس ولش

مترجم: مریم مهاجر

 

نوشتن داستان پلیسی و جنایی یک اصل مهم دارد: قصه!

شما باید قصه داشته باشید وگرنه بدون داشتن یک ماجرای دقیق و استخوان‌دار هم خودتان علاف می‌شوید هم مخاطب. خیلی از نویسندگان در کارگاههای نویسندگی‌شان می‌گویند شما شروع کنید به نوشتن، داستان خودش میآید اما من اصلا به این قضیه اعتقاد ندارم.

لااقل در ژانر تخصصی و مورد علاقه‌ام یعنی ژانر پلیسی و جنایی هیچ اعتقادی به این شیوه ندارم. خب حتما می‌پرسید که من چطور کارم را شروع می‌کنم.

اول از همه به طرح فکر می‌کنم. نمی‌دانم تابحال فرآیند ساخت یک انیمیشن را دیده‌اید یانه. در انیمیشن ظاهر شخصیت از فرم صورتش گرفته تا لحن حرف زدن و حتی جنس صدایش باید از صفر طراحی شود. طراح شخصیت ابتدا ویژگیهای کارکتر مورد نظر را از نویسنده می‌پرسد و برهمان اساس یک اتود (طرح‌واره) را روی کاغذ می‌آورد.

من هم برای کار ِ خودم وقتی اتود می‌زنم، اسکلت قصه را نمی‌نویسم. اول از همان ظاهر قصه شروع می‌کنم. و اینکار را با آگاهی از موضوع و کلیت قصه آغاز می‌کنم.

مثل ابتدا شروع به نوشتن در مورد قاتل می‌کنم. اینکه قاتل چه‌کاره‌است؟ پدرش که‌بوده؟ مادرش که بود؟ کجا بزرگ شده؟ و چیزهایی از این دست. در این حین اصل به دلیل قتل فکر نمی‌کنم فقط به قاتل فکر می‌کنم و دلیل قتل را می‌گذارم برای وقتی که می‌خواهم استخوان‌بندی داستان را دربیاورم.

این اتودها برای نگارش یک رمان گاهی به ۵۰ یا ۸۰ قسمت جداگانه می‌رسند. قسمت‌هایی که اگر شما بخوانید هیچ داستانی از دل آن بیرون نمی‌آید. این قطعه‌ها فقط زمانی می‌تواند کنار هم چیده شود که من آنها را بچینم. وگرنه هرکدام از این قطعه‌ها که هریک شامل یک نگاه ریشه‌ای نسبت به برخی قسمتهای اصل و فرعی رمان است به‌تنهایی شبیه یک گزارش مطبوعاتی می‌ماند.

البته بعد از نوشتن این قطعه‌ها (که نگارش‌شان) را به هیچ عنوان به عنوان نگارش ِ رمان به‌حساب نمی‌آورم و بایگانی می‌شوند. در حین نوشتن رمان ممکن است به آنها نیاز پیدا کنم. اما خب هیچکدامشان به‌تنهایی ربطی به رمان پیدا نمی‌کنند.

این قطعه‌ها در واقع نظام اصل و ساختار و منش و ویژگیهای شخصیت‌ها و فضای موقعیت‌های داستانی را برای من از حالت ابهام درمی‌آورد. تا بتوانم به درک دقیق‌تری از جزئیات و پوسته ی قصه دست پیدا کنم.

پس می‌بینید که اینکار برخلاف ظاهرش اصلا کار راحتی نیست.

Louise_Welsh01-copywright-Steve-Lindbridge-1024x680
لوئیس ولش

بعد از تکمیل این قطعه می‌روم سراغ نگارش اسکلت و بدنه ی اصلی داستان و زمانی که با کمک طرح یا ایده از پیش تعیین و نیز با آگاهی از ویژگیهای تمام شخصیت‌ها و فضای موقعیتها بدنه قصه را نوشتم؛ وارد مرحله سوم می‌شوم

مرحله سوم برای من مثل دوختن لباس برای یکسری آدم می‌ماند که خوب می‌شناسم‌شان و میدانم که چه خصائلی دارند و چه ویژگیهایی به آنها می‌آید. اینجاست که ممکن است به آن اتودها نیاز پیدا کنم و خیلی از آنها را دوباره بخوانم. با خواندن دوباره آن اتودها جزئیات را دقیق‌تر ترسیم کنم.

مرحله چهارم هم نگارش نهایی رمان است. این مرحله برای من شبیه آغاز فیلمبرداری یک پروژه سینمایی‌ست. فیلمسازان زمانی اینکار را آغاز می‌کنند که داستان را بطور کامل و دقیق بدانند، لوکیشنهای مناسب را یافته باشند و از فضاها و موقعیتها مناسب اگاه باشند و شخصیتها موردنیازشان را پیداکرده‌باشند.


۲۰سپتامبر (۳۰ شهریور) زاد روز آپتن بیل سینکلر جونیور نویسنده و روزنامه نگار شهیر امریکایی‌ست. سینکلر ۱۳۷ سال پیش در چنین روزی (۲۰ سپتامبر ۱۸۷۸) در بالتیمور (ایالت مریلند) متولد شد. پدرش یک فروشنده نوشیدنی‌های الکلی بود و مادرش یک زن سختگیر که تا سالها اجازه استقلال عمل به آپتن نمی‌داد.

درهمین‌باره بخوانید:

آپتین سینکلر: از سیگارفروشی تا نویسندگی

نویسنده خلاق داستان‌های جنایی در قرن بیستم

 

 


در این‌مرحله تمام جزئیات را می‌نویسم. البته برخیها می‌گویند که داستانهای من کمی پیچیده‌است. خب طبیعی‌ست گاهی من فلش‌بک می‌زنم به زمان کودکی مقتول، گاهی زمان آینده را ترسیم می‌کنم. اما یک نکته را هیچگاه فراموش نمی‌کنم. آنهم اینست که ترتیب توالی مراحل داستان را بدقت رعایت کنم. اینکار در زمان ضبط نهایی داستان اهمیت زیادی دارد. برای اینکار هم شما باید درک بسیار دقیقی نسبت به مسئله زمان (زمان درون داستان داشته باشید) و مراقب باشید که زمان را گم نکنید!


لینک کوتاه به این مطلب:

http://avangardsite.ir/?p=6330


ژرژ سیمنون

زاد رو استاد جنایی‌نویس

به مناسبت ۱۱۲ سالگی استاد ادبیات جنایی ژرژ سیمنون زاد رو استاد جنایی‌نویس تحشیه بر فقدان جنایت در ادبیات داستانی ما بقلم: مریم مهاجر «داستانش سر و ته…

teleg
  nl


 

یک نظر

  1. سلام
    بی صبرانه منتظر سایر مطلب هاتون هستم..لطفا بیشتر در مورد نگارش رمان های جنایی توضیح بدید و نویسنده هاشون رو معرفی کنین..
    ممنونمممممممم

پاسخ


نُه + = 10